Wydarzenia Chronologiczne w Historii Lęborka
Z kroniki. ważniejszych wydarzeń ziemi lęborskiej od X wieku do 1982 roku.
X wiek - Osiedle Lębork, położone w dolinie rzeki Łeby, istniało już co najmniej w X wieku. Zamieszkiwała je ludność słowiańska, która zbudowała tu obronne grodzisko zwane Lewino.
XII wiek - Z Kroniki oliwskiej dowiadujemy się, że w pierwszych latach XII wieku następuje podział nadmorskich ziem północnych na Pomorze Wschodnie i Zachodnie. Pomorze Zachodnie ze Szczecinem otrzymuje książę Warcisław, a Pomorze Wschodnie z Gdańskiem książę Świętopełk. Granica podziału przechodzi wówczas przez starą osadę słowiańską nazywaną w kronikach Lewino i niekiedy Łebno - obecny Lębork. Księstwo gdańskie rozpościerało się od ujścia rzeki Łeby aż po Wisłę. Terytorium księstwa dzieliło się na dwie dzielnice: gdańską i białogardzką. Biąłogarda nad Łebą i Gdańsk były siedzibami kasztelani. Tereny, zwane później ziemią lęborską, w latach 1178-1308 były rządzone przez lennych w stosunku do Polski książąt pomorskich.
1140 - W bulli papieża Innocentego II oznacza się rzekę Łebę ja-
ko granicę biskupstwa pomorskiego. Ziemia lęborska należała wówczas do biskupstwa kujawskiego.
1214 - Powstał klasztor norbertanek w Żukowie, do którego
przyłączono wieś Bolszewo z ziemi białogardzkiej.
1227 - Podczas nowych podziałów między synów Mściwoja -
w latach 1227-1228 na widowni dziejowej pojawia się Lewino - dzisiejszy Lębork. Dzielnicę białogardzką otrzymuje książę Ratybor (Racibor), który był czwartym i najmłodszym synem Mściwoja. Zmarł w dniu 6 kwietnia 1275 roku na wyspie Rodos w czasie pielgrzymki do Ziemi Świętej. W Białogardzie u stryja Ratybora wychowywała się Zwinisława Małgorzata, przyszła żona króla Danii Krzysztofa I (panował 1252-1259). Królowa Małgorzata zwana była „Czarną/Gretą" i „Co koń wyskoczy", z powodu zamiłowania do jazdy konnej i do polowań. Legendy mówią o męskim stylu życia księżniczki, o jej gwałtowności, ,o odważnych polowaniach. Nazywano ją w Białogardzie „Dziką Małgosią" lub „Dziką łowczynią".