Warunki Naturalne Okolic Lęborka
Ziemia lęborska pod względem geograficznym jest częścią Pobrzeża Słowińsko-Kaszubskiego, wchodzącego w skład Nizinnego Pobrzeża Pomorskiego rozciągającego się wzdłuż wybrzeża Bałtyku. Południowa granica opiera się o równolegle kształtujące się wyniosłości Pojezierza Pomorskiego. Położoną w makroregionie nadmorskim ziemię lęborską cechują specyficzne warunki geograficzne, gospodarcze i ekonomiczne, które wyróżniają ją wśród sąsiednich regionów i kształtują odpowiednie do tych warunków rozwojowe kierunki przemian społeczno-gospodarczych.
Sprzyjają jednym gałęziom produkcji, inne hamują, wzajemne bowiem oddziaływanie na siebie składników środowiska geograficznego - występujących tu w roli czynników rozwojowych wchodzi w zakres całokształtu przemian, jakie nastąpiły na ziemi lęborskiej.
Od północy ziemię lęborską oblewają wody południowego Bałtyku, na południu obszar ten obejmuje południową krainę Pojezierza Bytowskiego z terenem schodzącym z wyżyny kaszubskiej oraz równoleżnikowy i południkowy odcinek Pradoliny Łeby z Wysoczyzną Lęborską, która stanowi zachodnią część Pobrzeża Kaszubskiego.
Zjawiska fizyczno-geograficzne oraz antropogeniczne, kształtując w nieprzerwanym rozwoju ten obszar powierzchni ziemi, stwarzają określony typ środowiska naturalnego.
Północna część ziemi lęborskiej wyodrębnia się jako geologiczna jednostka regionalna zwana wyniesieniem Łeby.
Należy ono do tarczy bałtyckiej będącej jedną z najstarszych jednostek strukturalnych kontynentu europejskiego. Prekambryjskie podłoże krystaliczne podnosi się tu wyraźnie i sięga bliżej powierzchni ziemisto jest 2500 metrów pod poziomem morza.
Tarcza bałtycka opadając na południe i na południowy zachód przechodzi w depresję - Syneklizę Perybałtycką, oraz depresję - Synklinorium Brzeżne.