Przemiany Społeczno Ekonomiczne
Przemiany społeczno-gospodarcze ziemi lęborskiej w latach 1945-1975 to wypadkowa działania różnorodnych ogólnych i specyficznych dla gospodarki tego regionu czynników politycznych, społecznych, gospodarczych, technicznych, ekonomicznych i wielu innych.
Warunki ustrojowe, a w gospodarce socjalistycznej ponadto formy i metody kierowania gospodarką, kształtują zawsze podłoże, od którego zależą czynniki wpływające na rozwój i przemiany społeczno-gospodarcze, oraz określają siłę ich oddziaływania na procesy rozwojowe.
W zależności od przyjętego kryterium można różnie klasyfikować czynniki przemian społeczno-gospodarczych. Z punktu widzenia założeń rozwojowych ziemi lęborskiej w latach 1945-1975 można wyróżnić trzy etapy: 1 - odbudowy ze zniszczeń wojennych po powrocie ziemi lęborskiej do macierzy, 2 - rozwoju ekstensywnego, 3 - rozwoju intensywnego - programowanego w określonym systemie.
W pierwszym etapie koniecznością stało się jak najszybsze zasiedlenie i zagospodarowanie tego regionu. Na szybkie i sprawne zasiedlenie oraz na pierwsze przemiany społeczno-gospodarcze ziemi lęborskiej wywierały wpływ następujące (specyficzne w tym okresie) czynniki: niski w porównaniu z innymi regionami stopień zniszczeń wojennych w Lęborku, Łebie i w poszczególnych wsiach oraz majątkach ziemskich, dogodne połączenia kolejowe, dobre warunki bezpieczeństwa.
Należy zaznaczyć wagę tego ostatniego czynnika, częstym bowiem zjawiskiem występującym w roku 1945 były czynione przez Niemców próby zakłócenia stosunków między administracją polską a wojskowymi władzami radzieckimi. Przejawiało się to w różnych formach.
Początkowo Niemcy omijali urzędy polskie, usiłując załatwiać wszelkie sprawy bezpośrednio u władz radzieckich. Na porządku dziennym było składanie w komendach radzieckich licznych nieuzasadnionych skarg na tych Polaków, którzy rezerwowali sobie bądź zajmowali gospodarstwa czy mieszkania. Nie trwało to długo. Zaczął bowiem działać mechanizm samoobrony i samopomocy stworzony przez pionierów dla przybywających osadników i repatriantów. Ten czynnik zabezpieczał ład, zapewniał bezpieczeństwo, utrzymywał porządek.